پلتفرم معاملاتی

نحوۀ محاسبۀ سود و زیان

آموزش حسابداری

واحدهای تجاری برای افزایش حجم فروش محصولات خود و در نتیجه کسب سود بیشتر ناچار به گسترش دامنه فعالیت های خود در مناطق جغرافیایی دیگر (اعم از داخل یا خارج از کشور) می باشند. یکی از راه های فروش محصولات ایجاد واحدهای تجاری فرعی و یا شعب متعدد در نقاط مختلف است، اما چنین کاری نیازمند سرمایه گذاری قابل ملاحظه و استقرار نیروی انسانی وابسته به واحد تجاری و همچنین انجام انجام هزینه هایی می باشد که ممکن است توجیه اقتصادی نداشته باشد. لذا واحدهای تجاری با ایجاد ارتباط با فروشندگان کالاها در مناطق مورد نظر خود مبادرت به فروش محصولات و کسب درآمد می نمایند، بدین طریق که براساس قراردادی محصولات خود را به صورت امانی در اختیار یک شخص حقیقی یا حقوقی قرار می دهند تا ایشان به نمایندگی از طرف واحد تجاری کالاها را به فروش برساند. در این گونه موارد، واحد تجاری فرستنده کالا، آمر و شخص یا مؤسسه ای که کالا را به منظور فروش دریافت نموده، حق العمل کار و کالای ارسالی آمر که تصرف آن به امانت نزد حق العمل کار می باشد، کالای امانی نامیده می شود .

شایان توجه است که آمر در مقطع ارسال کالا به حق العمل کار هیچ گونه سودی شناسایی نمی کند، چرا که مالکیت قانونی کالا در اختیار آمر بوده و فقط تصرف آن در اختیار حق العمل کار قرار می گیرد و وی مسئول حفظ و نگهداری کالا تا زمان فروش و یا برگشت کالا به آمر می باشد. د راین میان حق العمل کار به عنوان یک کارگزار فروش، کالای دریافتی را به فروش رسانده و در مقابل آن حق العمل کار قرار می گیرد و وی مسؤل حفظ و نگهداری کالا تا زمان فروش و یا برگشت کالا به آمر می باشد. در این میان حق العمل کار به عنوان یک کارگزار فروش، کالای دریافتی را به فروش رسانده و در مقابل آن حق العمل (کمیسیون) دریافت می نمایدو در هر دوره وجوه نقد حاصل از فروش را پس از کسر حق العمل خودو تمامی هزینه هایی که از طرف آمرپرداخت نموده است، برای آمر ارسال می کند ارسال می کند.

در سال های اخیر با بهبود روش های توزیع و گسترش فروشگاه های زنجیره ای و شرکت های تعاونی، فروش کالا به صورت امانی کاهش یافته است. اما با این وجود، در برخی از زمینه ها مانند محصولات و فرآورده های کشاورزی، اشیای نفیس، وسایل خانه، کتب، مجلات و روزنامه ها کماکان رواج دارد .

تفاوت بین فروش عادی و کالای امانی

دو تفاوت اساسی بین فروش عادی و کالای امانی وجود دارد که عبارتند از :

1 - در فروش عادی مالکیت کالا به خریدار انتقال می یابد و خریدار متعهد به پرداخت بهای کالا است، در حالی که ارسال کالا به صورت امانی، اگرچه کالا به تصرف حق العمل کار در می آید، اما مالکیت آن تا زمان فروش توسط حق العمل کار در اختیار آمر باقی می ماند و لذا حق العمل کار در قبال کالای امانی هیچ بدهی به آمر نخواهد داشت .

2 - از آنجا نحوۀ محاسبۀ سود و زیان که در فروش عادی مزایا و مخاطرات مالکیت کالا به خریدار منتقل می گردد، لذا در مقطع فروش سود شناسی می شود، در حالی که در ارسال کالا به صورت امانی، چون مزایا و مخاطرات مالکیت کالا به حق العمل کار انتقال نمی یابد، بنابراین در مقطع ارسال کالا هیچ گونه سودی شاناسایی نمی شود .

مخارج مرتبط با کالای امانی

آمر برای رساندن نحوۀ محاسبۀ سود و زیان کالا به حق العمل کار متحمل مخارجی می شود و حق العمل کار نیز در ارتباط با کالای مذکور مخارجی را (به نمایندگی از طرف آمر) پرداخت می کند. این مخارج بدون توجه به اینکه توسط چه کسی انجام شده است، از نقطه نظر حسابداری، به دو دسته تقسیم می شوند :

1 - مخارج قابل انتقال به کالای امانی- مخارجی هستند که تا رسیدن کالا به انبار حق العمل کار تحمل گردیده و موجب افزایش ارزش کالای مورد نظر می شوند. این مخارج ماهیت دارایی داشته و در پایان دوره به نسبت به بهای تمام شده کالای امانی فروش رفته طی دوره و موجودی کالای نزد حق العمل کار تخصیص می یابند. هزینه های بسته بندی، بارگیری، حمل، بیمه، گمرکی و تخلیه بار نمونه هایی از این قبیل مخارج هستند .

2 - مخارج غیر قابل انتقال به کالای امانی- مخارجی هستند که پس از رسیدن کالای امانی به انبار حق العمل کار تحمل می گردند. این مخارج ماهیت دوره ای داشته و تنها به بهای تمام شده کالای امانی فروش رفته طی دره تخصیص می یابند. هزینه های انبارداری، آگهی و تبلیغات، حق کمیسیون فروش حق العمل کار و تعمیر کالای امانی نمونه هایی از این قبیل مخارج هستند .

تمایز بین مخارج قابل انتقال وغیر قابل انتقال به کالای امانی از آن جهت اهمیت دارد که در محاسبه بهای تمام شده موجودی کالای پایان دوره نزد حق العمل کار تأثیر گذار است. مخارج قابل انتقال بخشی از بهای تمام شده کالای امانی را تشکیل می دهد و می بایست نسبتی از این مخارج به موجودی کالای پایان دوره تخصیص یابد، در حالی که مخارج غیر قابل انتقال صرفا به بهای تمام شده کالای امانی فروش رفته طی دوره سرشکن شده و به موجودی کالای پایان دوره تخصیص نمی یابد .

عملیات حسابداری کالای امانی در دفاتر آمر

سیستم حسابداری آمر باید به گونه ای باشد که موارد زیر را به وضوح نشان دهد :

1 - سود یا زیان حاصل از فروش کالای امانی

2 - مانده طلب یا بدهی حق العمل کار

بدین منظور برای ثبت عملیات حسابداری کالای امانی در دفاتر آمر معمولا از حساب های زیر استفاده می شود :

1 - حساب کالای امانی- این حساب که ماهیتا حساب عملکرد و سود و زیان به شمار می رود، برای ثبت کلیه فعالیت های مرتبط با کالای امانی مورد استفاده قرار می گیرد. بدین ترتیب که بهای تمام شده کالای ارسالی به حق العمل کار و مخارج انجام شده (توسط آمر یا حق العمل کار) در ارتباط با کالای امانی در بدهکار این حساب و فروش های انجام شده در بستانکار آن ثبت می گردد. مانده نهایی حساب کالای امانی، سود و زیان حاصل از فروش یک قرارداد امانی خاص را نشان می دهد که به حساب خلاصه سود و زیان بسته می شود .

شایان توجه است در صورتی که آمر دارای چندین حق العمل کار باشد،‌ برای هر یک از آنها یک حساب کالای امانی در دفاتر نگهداری می شود .

2 - حساب جاری حق العمل کار- این حساب که یک حساب شخصی به شمار می رود، مانده آن نشان دهنده حساب فی مابین آمر و حق العمل کار می باشد. هنگام فروش کالا توسط حق العمل کار، حساب مذکور بدهکار شده و هنگام پرداخت هزینه های مرتبط با کالای امانی و همچنین ارسال وجه نقد توسط حق العمل کار به آمر این حساب بستانکار می شود. چنانچه حساب فی مابین آمر و حق العمل کار تا پایان دوره مالی تسویه نشده باشد، مانده این حساب که معمولا بدهکار است، در ترازنامه آمر به عنوان دارایی جاری گزارش می شود .

3 - حساب کالای ارسالی- این حساب که یک حساب موقت می باشد، هنگام ارسال کالا برای حق العمل کار بستانکار می شود. در پایان دوره مالی مانده این حساب به حساب خلاصه سود و زیان بسته می شود .

عملیات حسابداری مربوط به کالای امانی در دفاتر آمر به صورت زیر است :

1 - ارسال کالا به حق العمل کار- هنگامی که آمر کالای امانی را برای حق العمل کار ارسال می کند حساب کالای امانی معادل بهای تمام شده کالای ارسالی بدهکار شده و حساب کالای ارسالی به همین مبلغ بستانکار می گردد، یعنی :

لازم به توضیح است که در مواردی که آمر برای نگهداری موجودی کالا از سیستم ثبت دائمی استفاده می کند، بهای تمام شده کالای ارسالی مستقیما به بستانکارحساب موجودی کالا منظور می شود .

2 - پرداخت هزینه ها توسط آمر- هنگام پرداخت هزینه های ارسال کالا توسط آمر ثبت زیر در دفاتر صورت می گیرد :

3 - دریافت صورت حساب فروش کالای امانی از حق العمل کار- حق العمل کار در فواصل زمانی معین یا موقعی که کالای امانی فروخته شد، صورت حسابی تهیه و برای آمر ارسال می کند که به آن صورت حساب فروش کالای امانی می گویند. در این صورت حساب، جزئیات کالای امانی دریافتی شامل تعداد فروش، قیمت فروش هر واحد، مبلغ فروش، هزینه های پرداخت شده توسط حق العمل کار، حق العمل (کمیسیون) فروش،‌مبلغ حواله نقدی ارسالی به آمر، مانده بدهی به آمر و همچنین میزان موجودی کالای فروش نرفته نشان داده می شود. آمر پس از دریافت صورت حساب، ثبت های زیر را در دفاتر انجام می دهد :

الف- بابت فروش کالای امانی توسط حق العمل کار :

جاری حق العمل کار

ب- بابت هزینه های پرداخت شده توسط حق العمل کار :

ج- بابت حق العمل فروش حق العمل کار :

جاری حق نحوۀ محاسبۀ سود و زیان العمل کار

د- بابت وجوه دریافتی از حق العمل کار :

جاری حق العمل کار

4 - بستن حساب کالای امانی- از آنجایی که حساب کالای امانی با بهای تمام شده بدهکار و با قیمت فروش بستانکار می شود، این حساب به منزله عملکرد کالای امانی بوده و مانده آن نشان دهنده سود یا زیان حاصل از فروش کالای امانی می باشد. پس از انجام ثبت های فوق، حساب کالای امانی که یک حساب موقت محسوب می گردد، مانده گیری می شود؛

الف- در صورتی که مانده حساب کالای امانی بستانکار باشد نشان دهنده سود حاصل از فروش کالای امانی است که در این صورت حساب کالای امانی بدهکار و در مقابل حساب خلاصه سود و زیان بستانکار می شود .

ب- در صورتی که مانده حساب کالای امانی بدهکار باشد نشان دهنده زیان حاصل از فروش کالای امانی است که در این صورت حساب کالای امانی بستانکار و در مقابل حساب خلاصه سودو زیان بدهکار می شود .

5 - بستن حساب کالای ارسالی- با توجه به این که هنگام ارسال کالا برای حق العمل کار، بهای تمام شده کالای ارسالی از حساب خرید کسر نمی گردد، لذا برای محاسبه صحیح سود ناخالص شرکت، مانده این حساب به حساب خلاصه سود و زیان منتقل گردیده و در صورت سود و زیان از بهای تمام شده کالای آماده برای فروش کسر می شود .

پیش دریافت از حق العمل کار

گاهی اوقات آمر، قل از ارسال کالا برای حق العمل کار، درصدی از ارزش کالای امانی را از حق العمل کار پیش دریافت قسمتی از بهای کالای امانی نیست، بلکه تضمینی در مقابل کالای امانی ارسالی بوده و به بستانکار حساب حق العمل کار منظور می گردد. پیش دریافت از حق العمل کار به تناسب کالای فروخته شده و یا هنگام تسویه حساب نهایی با حق العمل کار تنهاتر می شود. هنگام اخذ پیش دریافت ثبت زیر در دفاتر صورت می گیرد :

جاری حق العمل کار

خسارت وارده به کالای امانی

گاهی اوقات ممکن است بخشی از کالای امانی ارسال شده جهت حق العمل کار در اثر حوادث و بلایای طبیعی و دور از انتظار مثل تصادفات، سرقت ،آتش سوزی و . از بین رفته و یا به آن خسارتی وارد گردد. در این گونه موارد، ابتدا بهای تمام شده کالای خسارت دیده که شامل مخارج قابل انتقال تا زمان وقوع خسارت نیز می باشد به صورت زیر محاسبه می شود :

تعداد کالای خسارت دیده =

پس از محاسبه بهای تمام شده کالای خسارت دیده، ثبت زیر در دفاتر صورت می گیرد :

زیان کالای خسارت دیده

لازم به توضیح است در مواردی که کالای امانی دارای پوشش بیمه ای می باشد و از بابت خسارت وارده وجوهی از شرکت بیمه دریافت می شود، مبلغ دریافتی از بیمه موجب تعدیل زیان می گردد .

اسکندری،جمشید،حسابداری پیشرفته 1 ،تهران:کتاب فرشید،1389،کتاب فرشید،1389.دوم/اول کتاب فرشید،ص 127.128.129.130.131.132

محاسبه نرخ جذب سربار در حسابداری صنعتی

به نام یکتای مهربان و سلام به همه شما کاربران عزیز. شما به عنوان حسابدار یک شرکت و یا مدیر مالی یک مجموعه چقدر با محاسبه نرخ جذب سربار در حسابداری صنعتی آشنا هستید؟ در یکی پستها به نام تنها با اختصاص 5 دقیقه در روز ، معلومات خود را تقویت کنید، به این نکته اشاره شد و توضیح داده‌شد که شما باید با مطالعه نکات مهم تخصصی، به‌روز شوید. در این بخش سعی کردیم یکی دیگر از مباحث حسابداری را به‌طور خلاصه اشاره کنیم.

هزینه سربار چیست؟

یکی مهم‌ترین اجزای بهای تمام شده، سربار ساخت است. سربار در واقع هزینه‌ای‌ست که مستقیماً در ساخت کالا و تولید محصول دخالت ندارد و به راحتی نمی توان آن‌ را به تولید کالا یا محصولی مشخصی اختصاص داد. مثلا: هزینه آب و برق و گاز مصرفی کارخانه، هزینه اجاره کارخانه، هزینه بیمه اجتماعی سهم کارفرما، هزینه حقوق سرپرستان نمونه هایی از هزینه سربار است.

زمان شناسایی هزینه های سربار

  1. قبل از شروع دوره نحوۀ محاسبۀ سود و زیان مالی:هزینه های سربار یکبار قبل از شروع دوره مالی به منظور تعیین بهای تمام شده تقریبی محصولات برآورد می‌شود که سربار پیش بینی شده یا سربار برآوردی نام‌دارد.
  2. هنگام وقوع هزینه‌ها: بعد از تحقق هزینه‌ها یا در پایان دوره مالی که سربار واقعی نام‌دارد.

نرخ جذب سربار در حسابداری صنعتی چیست؟

بعد از پیش‌بینی سربار کارخانه این سربار تا پایان دوره مالی شناسایی و اساس محاسبه بهای تمام شده تولیدات قرار می‌گیرد که به آن نرخ جذب سربار می‌گویند.

برای تعیین نرخ جذب سربار در حسابداری صنعتی از عوامل زیر استفاده می‌شود

  1. سربار برآوردی ( بودجه شده )
  2. مبنای جذب هزینه های سربار ساخت
  3. سطح فعالیت انتخاب شده

مبانی جذب سربار ساخت چیست؟

سطح تولید را بر حسب هر یک از مبانی جذب سربار کارخانه می‌توان بیان نمود. مبانی جذب سربار کارخانه به شرح زیر می‌باشد:

  • هزینه مواد مستقیم: معمولا یک رابطه منطقی بین هزینه مواد مستقیم و هزینه‌های سربار کارخانه وجود ندارد بنابراین مبنای مناسبی جهت جذب هزینه‌های سربار کارخانه نمی‌باشد.
  • هزینه کار مستقیم: استفاده از این مبنا زمانی کاربرد دارد که بین هزینه کار مستقیم و هزینه‌های سربار کارخانه رابطه‌ای باشد و نرخ های هر ساعت کار مستقیم در هر دایره تقریبا برابر باشد.
  • ساعت کار مستقیم: از این مبنا زمانی می‌توان استفاده نمود که رابطه مستقیمی ‌بین ساعات کار مستقیم و هزینه‌های سربار کارخانه وجود داشته‌باشد.
  • ساعت کار ماشین آلات: در صورتی که ماشین آلات کارخانه کاملأ اتوماتیک باشند، ساعت کار ماشین مناسب ترین مبنا جهت جذب هزینه‌های سربار می‌باشد. برای اینکه بعضی از هزینه‌های سربار کارخانه مانند تعمیر و نگهداری و استهلاک ارتباط مستقیم به ساعت کار ماشین پیدا می‌کنند.
  • سربار واقعی: هزینه‌هایی که در طول دوره مالی به صورت واقعی به مصرف رسیده است. همچنین کلیه هزینه‌هایی که باید با انجام اصلاحات، در پایان دوره مالی به عنوان هزینه‌های سربار شناسایی و در حساب های مربوط به ثبت برسند.

طبقه‌بندی هزینه‌های سربار

دو نوع از رایج ترین روش های طبقه بندی به صورت زیر است :

  1. سربار مستقیم و سربار غیر مستقیم: سربار مستقیم، هزینه‌هایی که مستقیمأ به دایره یا ماشین بخصوص ارتباط داشته باشند. مانند: هزینه‌های مربوط به یک دایره معین شامل : مواد سوختی ، هزینه سرپرستی ، دستمزد غیر مستقیم ، تعمیر ماشین آلات و … . سربار غیر مستقیم، هزینه‌هایی که نمی‌توان آنها را مستقیمأ به حساب یک دایره تولیدی یا خدماتی تخصیص داد. مانند هزینه برق، اجاره و… .
    مهم‌ترین هدف طبقه‌بندی هزینه‌های سربار به مستقیم و غیر مستقیم، تعیین سود آوری محصولات مختلف و مشخص کردن سهم هر دایره در سود مؤسسه می‌باشد.
  2. سربار ثابت، سربار متغیر و سربار نیمه متغیر: این طبقه بنید با هدف رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده مدیران با تصمیم گیری در مورد حجم تولید، قیمت گذاری محصولات و کنترل هزینه‌ها.

گروه بندی هزینه‌های سربار

  1. سربار ساخت (هزینه‌های عمومی‌کارخانه): در حساب کالای در جریان ساخت ثبت میشود. شامل هزینه‌های تولید ، به غیر از مواد خام و دستمزد مستقیم.
  2. سربار اداری و تشکیلاتی: جزء هزینه‌های دوره مالی است و به حساب سود و زیان انتقال می‌یابد.
  3. سربار توزیع و فروش: جزء هزینه‌های دوره مالی است و به حساب سود و زیان انتقال می‌یابد.

تفاوت سربار واقعی و سربار جذب شده

  • سربار واقعی، یعنی هزینه غیر مستقیم ساخت که در طول دوره ایجاد شده است.
  • سربار جذب شده ، مبلغ هزینه های غیر مستقیم که در طول دوره به محصولات تخصیص یافته است.

ثبت هزینه‌های واقعی سربار

هزینه‌های واقعی ساخت پس از وقوع به شکل روزانه در حسابی تحت عنوان کنترل سربار ساخت ثبت می‌شود. این حساب برای ثبت تمامی هزینه‌های غیر مستقیم ساخت مواد غیر مستقیم، دستمزد غیرمستقیم، استهلاک ماشین آلات تولید، اجاره ساختمان کارخانه، بیمه آتش سوزی کارخانه، آب و برق و گاز مصرفی کارخانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

حساب کنترل سربار ساخت( شامل هزینه‌های واقعی سربار) ****
حسابهای مختلف (مانند پیش پرداختها، بستانکاران و…) ****

حساب‌های مختلف می‌توانند بر حسب مورد وجوه نقد، پیش‌پرداخت‌ها، بستانکاران و استهلاک انباشته باشد.

ثبت سربار ساخت جذب شده

حساب کالای در جریان ساخت ****.
حساب سربار جذب شده ****.

حساب کنترل سربار ساخت

از این حساب به منظور ثبت هزینه‌های واقعی و هزینه‌های جذب شده سربار استفاده میشود. به این ترتیب که هزینه‌های نحوۀ محاسبۀ سود و زیان واقعی سربار در بدهکار حساب کنترل سربار ساخت و هزینه‌های سربار جذب شده در بستانکار این حساب ثبت می‌شود.
در پایان دوره مالی ، مانده حساب کنترل سربار ساخت نشان دهنده اضافه یا کسر جذب سربار خواهد بود.

مشخص کردن اضافه یا کسر جذب سربار کارخانه

در پایان دوره مالی، هزینه‌های واقعی کارخانه به دوایر تولیدی و خدماتی تسهیم میشود. سپس هزینه دوایر خدماتی به دوایر تولیدی سرشکن میگردد. بنابراین مانده حساب کنترل سربار ساخت هر دایره تولیدی، نشان دهنده کسر یا اضافه جذب سربار همان دایره خواهد بود. به عبارتی بین سربار جذب شده و سربار واقعی همواره اختلافاتی وجود دارد که اصطلاحا اضافه یا کسر سربار نام‌دارد.

حجم مبنای واقعی * ( نرخ واقعی سربار- نرخ جذب سربار ) = اضافه یا کسر جذب سربار

سربار جذب شده – سربار واقعی = کسر جذب سربار
سربار واقعی – سربار جذب شده = اضافه جذب سربار

ثبت اضافه جذب سربار ساخت

حساب کنترل سربار ساخت ****.
حساب کسر یا اضافه جذب سربار ****.

ثبت کسر جذب سربار ساخت

اگر سربار واقعی > سربار جذب شده ⟵ کسر جذب سربار.

حساب کسر یا اضافه جذب سربار ***.
حساب کنترل سربار ساخت ****.

تحلیل کسر یا جذب سربار

تحلیل کسر و جذب سربار یکی از کاربردی‌ترین ابزار حسابداری صنعتی است. با تحلیل این موضوع می‌توانید در تصمیم‌گیری کاهش و یا افزایش هزینه‌های کارخانه نقش مهمی ایفا کنید.

تجزیه تحلیل کاربردی این‌چنین است که سربار جذب شده با سربار واقعی مقایسه می‌شود. چون ارقام واقعی هزینه‌های سربار و مبنای واقعی که برای جذب هزینه‌های سربار کارخانه به ندرت با برآوردهای استفاده‌شده در محاسبه نرخ جذب سربار برابر است.

اضافه یا کسر جذب سربار به این دلیل ایجاد می‌شود که نرخ واقعی سربار به ازای مبنای جذب سربار مثلا ساعت کار مستقیم بیشتر یا کمتر از نرخ جذب سربار برایر هر واحد از مبانی مزبور است. به عبارت دیگر عامل اصلی اضافه یا کسر جذب سربار تفاوت بین نرخ جذب سربار و نرخ واقعی سربار است .

بستن حساب کسر یا اضافه جذب سربار

این یک حساب موقت است، بنابراین، باید در پایان دوره مالی بسته شود.

االف) اگر مانده حساب کسر یا اضافه جذب سربار کارخانه مبلغ جزئی باشد، با حساب بهای تمام شده کالای‌فروش رفته، بسته می‌شود.

بستن حساب کسر یا اضافه جذب سربار بابت کسر جذب

حساب بهای تمام شده کالای فروش رفته ***
حساب کسر یا اضافه جذب سربار کارخانه ***

بستن حساب کسر یا اضافه جذب سربار بابت اضافه جذب

حساب کسر یا اضافه جذب سربار ساخت***
حساب بهای تمام شده کالای فروش رفته ***

نکته:پس از بستن حساب کسر یا اضافه جذب سربار ساخت، بهای تمام شده کالای فروش رفته به بهای تمام شده واقعی تبدیل خواهد شد.

ب) اگر کسر یا اضافه جذب سربار ساخت، رقم قابل توجهی باشد، باید متناسب با موجودی کالای در جریان ساخت، موجودی کالای ساخته شده پایان دوره و قیمت تمام شده کالای فروش رفته، به این حساب‌ها منتقل شود.

شاید مطالعه مقاله هزینه سربار جذب نشده و مالیات برای تکمیل اطلاعات شما جالب باشد.

بروز اضافه یا کسر جذب سربار ناشی ناشی از چه عواملی است؟

  • انحراف هزینه سربار: که هزینه‌های واقعی سربار ساخت و هزینه‌های برآوردی که در محاسبه نرخ جذب سربار منظور شده است، تفاوت دارد.
  • انحراف ظرفیت سربار: که حجم مبنای واقعی مثلا ساعت کار مستقیم با حجم مبنای برآوردی برای تعیین نرخ جذب سربار متفاوت باشد.

ثبت بستن سربار ساخت جذب شده

حساب سربار جذب شده ****.
حساب کنترل سربار ساخت ****.

ثبت بستن حساب حساب کنترل سربار ساخت

پس از بستن حساب سربار جذب شده، حساب کنترل سربار ساخت مانده‌گیری می‌شود:

  • در صورتی که مانده این حساب بستانکار باشد، نشان‌دهنده اضافه جذب سربار است که در این صورت کنترل سربار ساخت بدهکار و در مقابل حساب بهای تمام شده کالای فروش رفته بستانکار می‌شود.
  • در صورتی که مانده حساب کنترل ساخت بدهکار شود، نشان‌دهنده کسر جذب سربار است که در این صورت حساب کنترل سربار ساخت بستانکار و در مقابل بهای تمام شده کالای فروش رفته بدهکار می‌شود.

مثال محاسبه نرخ جذب سربار در حسابداری صنعتی

اطلاعات شرکت گلسان به صورت زیر است. می‌خواهیم نرخ جذب سربار و اضافه یا کسر سربار این شرکت را محاسبه کنیم:
سربار برآوردی دایره 1: 8،500،000 ریال.
سربار برآوردی دایره 2: 9،000،000 ریال.

ساعت کار مستقیم برآوردی دایره 1: 200 ساعت.
ساعت کار ماشین آلات برآوردی دایره2: 150 ساعت.

ساخت سفارش 1 در دایره تولیدی1: با 50 ساعت کار واقعی.
ساخت سفارش 2 در دایره تولیدی2: با 40 ساعت کار واقعی.

هزینه‌های سربار واقعی سفارش 1، شامل مواد غیرمستقیم، هزینه استهلاک ماشین آلات، برق مصرفی و بیمه سهم کارفرما، 2،000،000 ریال.
هزینه‌های سربار واقعی سفارش 2، 3،500،000 ریال.

مبنای برآوردی / هزینه سربار برآوردی = نرخ جذب سربار.
42،500 = 200 / 8،500،000 = نرخ جذب سربار دایره 1.
60،000 = 150 / 9،000،000 = نرخ جذب سربار دایره 2.

نرخ جذب سربار * مبنای واقعی = سربار جذب شده.
2،125،000 =42،500 * 50 = سربار جذب شده دایره 1.
2،400،000= 60،000 * 40 = سربار جذب شده دایره 2.

در دایره 1، هزینه واقعی سربار از سربار جذب شده کمتر است، بنابراین اضافه جذب سربار و دایره 2، هزینه واقعی سربار از سربار جذب شده بیشتر است بنابراین کسر جذب سربار وجود دارد.

نحوه محاسبه مالیات واحد‌های تولیدی

هدف از پرداخت مالیات تامین هزینه‌های دولت و کنترل بازار است. اکثر واحد‌های تولیدی در ابتدای کار خود از انواع مالیات‌هایی که در قانون آمده مطلع نیستند و نمی‌دانند که مشمول پرداخت چه نوع مالیات‌هایی هستند. همین امر باعث شده که در ادامه با چالش‌های جدی‌ای روبرو شوند. بعضی از واحد‌های تولیدی به دلیل اینکه ممکن است موضوع مالیات را حل ناشدنی بدانند از ارائه هرگونه اطلاعات به اداره مالیات خودداری می‌کنند.

ادامه چنین روندی باعث می‌شود در آینده با جریمه‌های سنگین مالیاتی روبرو شوند. در این مقاله به بررسی چالش‌های واحد‌های تولیدی در خصوص مالیات می‌پردازیم و نحوه محاسبه مالیات واحد‌های تولیدی را بطور ویژه بررسی می‌کنیم.

انواع مالیات واحد‌های تولیدی

در ایران دو نوع مالیات باید بپردازیم، مالیات مستقیم و مالیات غیر مستقیم. باتوجه به پیچیدگی‌هایی خاصی که در محاسبه مالیات برای هر شرکت و سازمانی وجود دارد، الزامی است که متناسب با نیاز شرکت، سازمان و کارخانه و… خود خرید نرم‌ افزار حسابداری را از شرکت‌ معتبری تهیه کنیم.

مالیات بر درآمد؛ اولین مالیاتی که هر واحد تولیدی باید بپردازد

اداره مالیات برای کلیه درآمد‌ها شخص حقیقی یا حقوقی طبق قانون می‌تواند مالیات تعیین کند. مالیات بر درآمد شامل تمام درآمد‌هایی است که اشخاص حقیقی و حقوقی از منابع مختلف به دست می‌آورند.

مالیات بر حقوق؛ سقف معافیت‌های مالیات بر حقوق ۱۴۰۰ چقدر است؟

یکی از بارزترین مالیات‌ بر درآمد می‌توان به مالیات حقوق اشاره کرد که بسته به میزان حقوقی که افراد دریافت می‌کنند متفاوت است؛ باتوجه به قوانین مالیاتی کشور مالیات از حقوق افراد کسر می‌گردد. لازم به ذکر است که چنانچه مبلغ حقوق از میزانی کمتر باشد معاف از مالیات خواهد بود.

هر سال اداره مالیات سقف معافیت مالیات بر حقوق را اعلام می‌کند. سقف معافیت مالیاتی طبق ماده ۸۴ قانون مالیات‌های مستقیم در سال ۱۴۰۰ مبلغ ۴۸۰،۰۰۰،۰۰۰ ریال تعیین شده است.

مالیات ارزش افزوده واحد‌های تولیدی

مالیات ارزش افزوده برای همه‌ی واحد‌های تولیدی ۹ درصد نیست! بسیاری از افراد تصور می‌کنند مالیات ارزش افزوده برای همه یکسان است، اما این‌گونه نیست. مالیات ارزش افزوده واحد‌های تولیدی برای هر صنفی متفاوت است. برخی از ضریب ارزش افزوده مشاغل مختلف به شرح زیر است:

  • فروشندگان لوازم برقی و الکتریکی ۶ درصد
  • سنگبری‌ها ۱۱ درصد
  • کارگاه صنعتی پوشاک ۱۳ درصد
  • فروشندگان لوازم بهداشتی و آرایشی ۷ درصد
  • فروشندگان آهن آلات ۶ درصد

باتوجه به نمونه‌های بالا، مالیات واحد‌های تولیدی و هر مشاغلی متفات است و بسته به میزانی که اداره مالیات هر سال تعیین می‌کند باید پرداخت شود. در این خصوص حسابدار با استفاده از نرم افزار حسابداری پیشرفته به راحتی می‌تواند میزان مالیات ارزش افزوده را به قیمت تمام شده کالا اضافه کند. همچنین در هر زمان نیز حسابدار می‌تواند انواع گزارش‌های بسیار جذاب و قابل تحلیل را نیز از نرم‌افزار حسابداری خود خروجی بگیرد.

مالیات بر واردات؛ تعرفه گمرکی و تنظیم تراز تجاری کشور

واردات بخش مهمی از تجارت هر کشوری است. آمار واردات ایران در سال ۹۹ باتوجه به آمار گمرک حدوداً ۳۵ میلیارد دلار بوده است. دولت به منظور حمایت از تولید داخلی برای کالا‌های وارداتی بسته به ارزش و نوع کالا، مالیات تعیین می‌کند.

تعرفه گمرک در واقع راهکاری برای کنترل بازار است که دولت از واردکنندگان اخذ می‌کند تا بتواند تراز تجاری کشور را به خوبی تنظیم کند. در این خصوص واحد‌های تولید باید برای مواد‌اولیه وارداتی خود مالیات بپردازند که میزان مالیات واردات نیز بسته به ارزش و اهمیت کالا متفاوت است.

لازم به ذکر است که چنانچه مواد اولیه خود را وارد می‌کنید برای بررسی ورود و خروج کالا در انبار‌های خود باید از نرم‌ افزار انبارداری استفاده کنید. با استفاده از نرم‌ افزار انبارداری به راحتی می‌توانید میزان تولید، فروش، موجودی، میزان مصرف مواد اولیه و… را در هر لحظه محاسبه کرد تا بتوان برای آینده برنامه‌ریزی‌های دقیق‌تری انجام دهید.

تهیه گزارش‌های دقیق مالیات واحد‌های تولیدی

امروزه نرم‌افزار‌های حسابداری زیادی در سراسر جهان وجود دارند که با استفاده از آن‌ها می‌توانید انواع مالیات‌های واحد‌های تولیدی را به صورت دقیق محاسبه کنید. لازم به ذکر است که قوانین مالیاتی هر ساله با تغییراتی همراه است؛ به همین دلیل حسابدار درصورتی‌که از نرم‌افزار بروزی استفاده نکند دچار چالش جدی خواهد شد. به همین دلیل برای تهیه گزارش‌های دقیق مالیاتی می‌توان از نرم‌افزار‌های بومی داخلی استفاده کرد که با سیستم مالیاتی کشور هماهنگ و هر سال نیز با بروز‌رسانی‌هایی همراه هستند.

سپیدار سیستم مورد اعتماد واحد‌های تولیدی در سراسر ایران

شرکت‌های تولید نوپا به دلیل اینکه با فرایند امور مالیاتی کشور آشنا نیستند ممکن است در حساب و کتاب مالی خود دچار چالش‌های جدی‌ای شوند. شرکت سپیدار سیستم از با سابقه‌ترین تولید‌کنندگان نرم‌افزار‌های حسابداری در ایران از سال ۱۳۸۷ است. نرم‌افزار سپیدار و دشت شرکت سپیدار سیستم مورد تایید و اعتماد بسیاری از واحد‌های تولیدی در سراسر کشور است. شرکت‌های تولیدی برای انبارداری، ورود و خروج کالا، محاسبه انواع مالیات و دارایی‌های شرکت، سود و زیان، بررسی حقوق و مزایای کارکنان و… از نرم‌افزار حسابداری سپیدار استفاده می‌کنند.

چنانچه می‌خواهید مالیات واحد‌های تولیدی خود را به صورت دقیق بررسی و گزارش‌گیری کنید کافیست از نرم‌افزار تخصصی حسابداری برای کل امور مالی خود استفاده کنید. شرکت سپیدار سیستم باتوجه به نیاز شرکت‌های تولیدی نرم‌افزار تخصصی همسو با فعالیت‌ها آن‌ها طراحی کرده است. در این خصوص هم حسابدار می‌تواند بطور سریع امورات اداری و حسابداری خود را پیش ببرد و هم سهامدارن می‌توانند با گزارش‌های مالی حسابدار برای آینده شرکت و تولیدات خود برنامه‌ریزی‌های شفاف‌تری داشته باشند.

چنانچه برای تهیه نرم‌افزار حسابداری برای شرکت تولیدی خود سوال یا نیاز به مشاوره دارید می‌توانید به وب‌سایت سپیدار سیستم مراجعه و یا با کاشناسان مجرب سپیدار به شماره تلفن ۸۱۰۲۲۰۰۰-۰۲۱ تماس بگیرید.

نحوه محاسبه حقوق بازنشستگان مشاغل سخت اعلام شد| اجرای احکام جدید از آذر ماه

نحوه محاسبه حقوق بازنشستگان مشاغل سخت اعلام شد| اجرای احکام جدید از آذر ماه

فرمول احکام متناسب سازی حقوق بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور تامین اجتماعی به این صورت است که ۴/۳۰ ضرب‌در تعداد سال‌های بیمه پردازی در کار‌های سخت و زیان آور می‌شود.

به گزارش شهرآرانیوز، علی دهقان کیا رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی شهر تهران درباره اصلاحات احکام متناسب سازی برخی از بازنشستگان تامین اجتماعی، اظهار کرد: بعد از اجرای متناسب سازی حقوق بازنشستگان در تیرماه سال جاری و دریافت اولین حقوق بازنشستگان در مرداد ماه با اجرای متناسب‌سازی، برخی از بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور در اجرای متناسب سازی حقوقشان اعتراض داشتند.

رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی شهر تهران افزود: به همین منظور احکام متناسب سازی مشاغل سخت و زیان آور که اشتباهاتی در آن صورت گرفته بود اصلاح شد و فرمول جدیدی برای متناسب سازی این گروه از بازنشستگان که در طول خدمت شان ۴ درصد حق بیمه بابت سختی کار بیشتر از سایر بیمه‌شدگان پرداخت کرده بودند و ۲۰ سال سابقه کاری آن‌ها در قانون برابر با ۳۰ سال کار یک بیمه شده عادی است، آماده شد.

دهقان کیا تصریح کرد: فرمول احکام متناسب سازی حقوق بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور به این صورت است که ۴/۳۰ را ضرب‌در تعداد سال‌های بیمه پردازی در کار‌های سخت و زیان آور می‌کنیم. این فرمول پیشنهادی نمایندگان بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور بود که در جلسه‌ای که در کانون عالی بازنشستگان با حضور مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی داشتیم مطرح شد.

وی ادامه داد: احکام در هیات مدیره سازمان تامین اجتماعی و هیات امنا این سازمان به تایید رسید و در نهایت مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی دستور اجرا را صادر کرد و از ماه جاری (یعنی آذر ماه) حقوق بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور بر اساس احکام جدید متناسب سازی آن اجرا می‌شود.

رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی شهر تهران بیان کرد: احکام جدیدی که برای بازنشستگان مشاغل سخت و زیان آور در نظر گرفته شده است مورد تایید نمایندگان آن‌ها است و حقوق آذرماه، برایشان رضایت بخش خواهد بود.

افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی از بودجه متناسب سازی جزء پایه حقوق قرار می‌گیرد

دهقان کیا گفت: همچنین در کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی از مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی این موضوع را پیگیری کردیم که مبلغ متناسب‌سازی امسال که بر روی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی افزوده شد جزء پایه حقوق بازنشستگان محسوب شود و بر این اساس هر سال که افزایش سالیانه بر روی حقوق و دستمزد‌ها صورت می‌گیرد بازنشستگان دریافتی بهتری داشته باشند تا مشکلاتشان کم شود و مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی پیشنهاد کانون را پذیرفت.

همه چیز درباره ریسک به ریوارد در بازارهای مالی

ریسک به ریوارد

نسبت ریسک به ریوارد یا همان Risk to Reward Ratio یک معیار سنجش مهم در معاملات است.

این معیار بیان می‌کند که در یک معامله روی هر نمادی، به ازای ریسکی که متحمل می‌شوید، چه میزان سود باید به دست آورید.

تریدر های حرفه‌ای بازار سرمایه، همواره در تلاش‌اند تا میزان ریسک به ریوارد خود را افزایش دهند.

در این مقاله به طور کامل به شرح این موضوع می‌پردازیم.

ریسک چیست؟

برای این که مفهوم ریسک به ریوارد به درستی در ذهن شما جا بیافتد، باید ابتدا ریسک را به درستی درک کنید.

زمانی که یک تریدر حرفه‌ای و با تجربه، یک معامله را باز می‌کند، قطعاً برای آن معامله یک حد ضرر مشخص در نظر دارد.

در عمل بازارهای مالی همواره دارای ریسک هستند، زیرا هیچ کس نمی‌تواند به طور قطع یک قیمت مشخص را پیش‌بینی کند.

در واقع ضرر کردن در بازار امری طبیعی است؛ و باید این حقیقت را پذیرفت که هیچ معامله‌ای بدون ریسک امکان‌پذیر نیست.

قبل از این‌که یک معامله را بازکنید باید این را بدانید که درهرصورت شما سرمایه خود را در معرض از دست رفتن قرار می‌دهید.

پس هر معامله‌گر حرفه‌ای باید برای ضررهای خود برنامه داشته باشد.

حال فرض کنید که شما 1000 دلار سرمایه‌دارید و می‌خواهید شروع به معامله کنید.

اگر بخواهید بر طبق اصول مدیریت سرمایه پیش بروید، به‌عنوان یک تریدر تازه‌کار به‌هیچ‌عنوان نباید بیش از 2 درصد از کل اکانت خود را در هر معامله ریسک کنید.

این جمله یعنی پولی که شما در معرض خطر قرار می‌دهید برای یک سرمایهٔ 1000 دلاری نباید بیش از 20 دلار باشد.

به‌عبارت‌دیگر شما در هر معامله 20 دلار ریسک می‌کنید.

این مثال باید مفهوم ریسک را برای شما به‌درستی جا انداخته باشد.

مفهوم ریسک به ریوارد

ریسک به ریوارد

حالا که با اصطلاح ریسک آشنا شدید می‌توان ساده‌تر ریسک به ریوارد یا همان نسبت R/R را توضیح داد.

در همان مثال قبل که گفتیم فرض کنید 1000 دلار سرمایه‌دارید و قرار است 20 دلار را در هر معامله ریسک کنید، باید میزانی هم برای سود خود در نظر بگیرید.

برای مثال اگر قرار باشد شما در هر معامله 20 دلار ضرر کنید، باید سودهای شما از 20 دلار بزرگ‌تر باشد تا بتوانیم بگوییم نسبت ریسک به ریوارد مناسب را رعایت کرده‌ایم.

درواقع اگر سودهای شما کمتر از ضررهای شما باشد، شما در درازمدت بعید است که سودده شوید.

فرض کنید استراتژی معاملاتی شما، دارای 60 درصد win rate (نرخ برد) است.

یعنی از هر 100 معاملهٔ شما، 60 عدد از آن‌ها با سود بسته می‌شود و 40 عدد با ضرر.

حال اگر میزان سودهای شما، کمتر از ضررهای شما باشد، به‌طور مثال به ازای 20 دلار ضرر در هر معامله، حد سود شما طوری تنظیم شود که 10 دلار سود بگیرید، در چنین حالتی بااینکه نرخ برد استراتژی شما بالا است، ولی درنهایت ضرر کرده‌اید.

با یک محاسبهٔ ساده می‌توان این را ثابت کرد.

در مثالی که زده شد، ریسک به ریوارد شما، یک به نیم است.

چرا باید ریسک به ریوارد معاملاتمان را محاسبه کنیم؟

مسئلهٔ ریسک به ریوارد در معاملات بسیار حائز اهمیت است.

یک تریدر حرفه‌ای این را به‌خوبی می‌داند که بازارهای معاملاتی تماماً بر اساس احتمالات حرکت می‌کنند.

این احتمالات باعث می‌شود که این بازار بسیار پر ریسک باشد و درصورتی‌که این ریسک، کنترل نشود، ممکن است منجر به از بین رفتن سرمایهٔ شما شود.

پس باید قبل از هر معامله‌ای میزان ریسک خود را مشخص کنیم و تمام سعی خود را بر این بگذاریم که میزان سودهای خود را بزرگ‌تر از ضررهایمان کنیم.

چنین شرطی فقط و فقط با رعایت کردن ریسک به ریوارد صحیح برقرار می‌شود.

زمانی که شما ریسک به ریوارد معاملات خود را قبل از ورود به معامله، محاسبه کرده باشید، دیگر در زمان‌ترید، در دام ترس و طمع ناشی از نوسانات بازار نمی‌افتید.

زیرا رعایت کردن ریسک به ریوارد، منجر به ایجاد یک استراتژی مستحکم و اصول می‌شود و دیگر از ترس از دست دادن پول خود مدام حد سود و حد ضرر خود را جابجا نمی‌کنید.

در ادامه به روشی ساده برای محاسبهٔ ریسک به ریوارد می‌پردازیم.

محاسبهٔ ریسک به ریوارد

نحوهٔ محاسبهٔ ریسک به ریوارد، کار بسیار ساده‌ای است.

اما هر معامله‌گر، باید متناسب با استراتژی معاملاتی خود و میزان win rate آن ریسک به ریوارد خود را مشخص کند.

به‌طورکلی برای محاسبهٔ ریسک به ریوراد فقط کافی است تا حد ضرر خود را بر حد سود خود تقسیم کنید.

البته این در حالتی است که قصد تغییر حد سود و حد ضرر را نداریم.

درصورتی‌که قرار است تغییراتی را در آن ایجاد کنیم، به‌طور مثال، بخواهیم در TP1 خود به‌اندازه نصف حجم معامله، خارج شویم، بهتر است از روش زیر استفاده کنیم.

در چنین حالتی باید حد ضرر خود را بر تمام سود حاصل در پایان معامله، تقسیم کنیم.

تفاوت Ristk to Reward و Win Rate

تفاوت Ristk to Reward و Win Rate

این دو اصطلاح به‌کرات در بررسی‌های آماری روی دسته‌ای از معاملات استفاده می‌شوند.

درواقع این دو مفهوم مکمل یکدیگرند و شما با داشتن این دو میزان می‌توانید بر روی معاملات یک شخص یا سیستم قضاوت کنید و متوجه شوید که آیا این تعداد از معاملات سودده بوده است یا خیر.

شاید با خود فکر کنید که این را می‌توان از مقایسهٔ سرمایه اولیه و میزان کل سود در پایان معاملات نیز فهمید.

پس اصلاً چه نیازی به محاسبهٔ این آمارهاست؟

در جواب باید بگوییم ممکن است که یک استراتژی معاملاتی در مدتی سودده باشد اما به دلیل میزان اشتباه ریسک به ریوارد یا مناسب نبودن وین ریت در درازمدت به‌شدت ضرر ده باشد.

حال به مقایسهٔ این دو می‌پردازیم.

همان‌طور که در بالا توضیح دادیم، ریسک به ریوارد اشاره به میزان نسبت سودهای شما به ضررهای شما دارد.

اما وین ریت درواقع بیان می‌کند که احتمال برخورد کردن قیمت با حد سود شما به چه میزان است.

اگر وین ریت شما در حدود 60 درصد باشد و ریسک به ریوارد شما نیز حداقل یک‌به‌یک باشد، شما یک استراتژی سود ده دارید.

زیرا درست است که میزان سودهای شما با ضررهای شما یکسان است (Risk to Reward)، اما تعداد سودهای شما از تعداد ضررهای شما بیشتر است (Winrate).

همچنین ممکن است که میزان وین ریت شما، 40 درصد باشد اما ریسک به ریوارد شما یک‌به‌سه باشد.

در چنین حالتی بااینکه تعداد سود های شما، کم‌تر از ضررهای شماست (Winrate) اما سودده خواهید بود.

زیرا میزان هرکدام از معاملات سودده شما ۳ برابر معاملات ضررده شماست (Risk to نحوۀ محاسبۀ سود و زیان Reward) و عملاً هر سود شما، ۳ تا از ضررهای شمارا جبران می‌کند.

همچنین اگر نیاز دارید اطلاعات بیشتری در مورد وین ریت بدست آورید پیشنهاد می‌شود به مقاله‌ی winrate چیست در سایت ایران بروکر مراجعه کنید.

مشاهده ریسک به ریوارد در متاتریدر

اگر مدت‌زمانی است که مشغول به معاملات در بازار هستید و تعداد زیادی معامله در متاتریدر انجام داده‌اید، این نرم‌افزار آمارهای خوبی را از معامله‌های شما در اختیارتان قرار می‌دهد.

برای این کار ابتدا از تب View گزینه terminal را انتخاب کنید.

در پنجرهٔ terminal وارد تب Account history شوید.

سپس بر روی یکی از معاملات خود کلیک راست کرده و گزینهٔ Custom period را انتخاب کنید.

مشاهده ریسک به ریوارد در متاتریدر

حال در این قسمت باید بازهٔ زمانی معاملات خود را مشخص کنید.

مشاهده ریسک به ریوارد در متاتریدر

سپس بر روی OK کلیک کنید.

حال مجدداً روی یکی از معاملات خود کلیک راست کرده و گزینهٔ save as Detailed Report را انتخاب کنید.

مشاهده ریسک به ریوارد در متاتریدر

پس‌ازاین کار، برنامه از شما آدرسی می‌خواهد که در آن، گزارش معاملات شمارا ذخیره کند.

پس از دادن آدرس روی گزینهٔ save کلیک کنید.

در پایان به‌صورت خودکار صفحهٔ گزارش معاملات شما باز می‌شود.

مشاهده ریسک به ریوارد در متاتریدر

در پایین صفحهٔ گزارشات در ردیف Average می‌توانید میانگین میزان سودها و ضررهای خود را مشاهده کنید.

برای محاسبهٔ میانگین ریسک به ریوارد معاملاتتان در بازهٔ زمانی که مشخصی کردید، میزان profit trade را بر loss trade تقسیم کنید.

این نسبت میزان ریسک به ریوارد شما را نشان می‌دهد.

هرچقدر میزان profit trade شما بیشتر از loss trade شما باشد، ریسک به ریوارد معاملات شما، بالاتر و بهتر است.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا